Dwór Tęczyńskich i kościół św. Anny w XVII wieku
W okresie lokacji miasta Końskowola (po 1532 roku), ówczesny właściciel dóbr końskowolskich, Andrzej hrabia Tęczyński (zm. 1561), wystawił nową siedzibę rodową, wzorowaną na kamienicy króla Zygmunta I w Piotrkowie Trybunalskim. Obok trójkondygnacyjnego dworu powstał drewniany kościół p.w. Św. Anny oraz szpital dla ubogich, notowany już w 1549 roku. W początkach wieku XVII w miejscu drewnianej świątyni, rozpoczęto budowę nowej, murowanej. Na poniższych wizualizacjach - przygotowanych przez Pana Jarosława Sima - staramy się pokazać, jak mógł wyglądać zespół dworu Tęczyńskich ok. 1613 r.
Kamienica Tęczyńskich oraz kościół św. Anny wystawione zostały na zachód od lokowanego miasta, już poza jego granicami. Obecnie budynki te oddziela od siebie trasa S12 (ul. Lubelska) - jednakże ten ciąg komunikacyjny wytyczony został najprawdopodobniej dopiero w początkach XIX wieku. Od kościoła farnego do kościółka św. Anny prowadziła ulica, nazywaną Szpitalną. Jak wynika ze sporządzonej w 1827 r. mapy, ulica ta została poprowadzona tak, że osoba stojąca przed kościołem farnym, widziała prezbiterium kościółka św. Anny. Działki siedliskowe przy ul. Szpitalnej zostały wytyczone w ten sposób, by żaden budynek zasłaniał świątyni szpitalnej (działki były cofnięte w kierunku rzeki Kurówki).
Do dworu Tęczyńskich od kościoła farnego prowadziła osobna droga, widoczna jeszcze na planie miasta z 1827 r.
Aktualnie nie wiemy, jak pierwotnie wyglądał szpital dla ubogich, który ufundowany został w bezpośredniej bliskości dworu. Podobnie, brak jest pewności co do tego, czy dwór Tęczyńskich, wzorem kamienicy królewskiej w Piotrkowie Trybunalskim, zdobiła attyka.
W czasie prac przy renowacji elewacji kościółka p.w. Św. Anny udało się ustalić, że pierwotne wejście główne (od strony zachodniej) było zbliżone do tego, jaki do dziś można oglądać w kościele św. Ducha w Markuszowie. Nad wejściem tym znajdowało się wysokie okno - niemal identyczne względem tych, które do dziś zdobią prezbiterium i ścianę południową świątyni.
Przedstawiona wyżej wizualizacja kościółka nie prezentuje jeszcze wejścia, jakie niegdyś znajdowało się w ścianie południowej świątyni. Zlokalizowane na wysokości chóru, prowadziło w kierunku dwóch pomieszczeń, położonych nad zakrystią.
Zapraszamy!
