Historia kościółka św. Anny
Dzisiejszy murowany kościół został ,,Konsekrowany Roku 1613 Dnia 16
czerwca przez Jaśnie Wielmożnego Jana
Próchnickiego Biskupa na ten czas
Kamienieckiego, za pozwoleniem Jaśnie
Oświeconego Księcia Jegomości Biskupa
Krakowskiego”, a na jego miejscu (lub w
pobliżu) jeszcze w 1603 roku wznosiła się mocno
sfatygowana drewniana budowla. Jak informuje
zapis z wizytacji biskupiej z 1603: „... jest
wybudowana kaplica drewniana pod wezwaniem Św.
Marka i błogosławionej Anny, której pułap jest
zniekształcony i dziurawy. Ściany na wpół
zrujnowane...”
Dnia 14 czerwca 1613 roku, na dwa dni przed konsekracją kościoła, Gabriel hrabia z Tenczyna wojewoda lubelski nadał na potrzeby jego i funkcjonującego przy nim szpitala dziesięcinę z Osińskiej Woli oraz grunt przy kościele, wydając dokument stanowiący:
"Jako za sławnej pamięci Przodkowie moi fundowali fundowali kościół ku czci i chwale Panu Bogu Wszechmogącemu i św. Annie Samotrzeciej i szpital przy nim dla ubogich w Mieście Koninskiejwoli nadając dziesięcinę wytyczną po Osinskiejwoli i gruntu sztukę przy tymże kościele dla żywności i odziewania ubogich wiecznemi czasy. Tak i ja teraz, tęż fundację Przodków moich confirmuię [potwierdzam] tym pisaniem moim i pozwalam jako własny Pan Dziedziczny tego prowentu używać, jako teraz w używaniu jest, mianowicie teraz ks. Stanisławowi z Zalesia Lisowiczowi Pro. Spitl. cum miserabilis personis [z nieszczęśliwymi osobami] a potem wszystkim sukcesorom jego cum idem miserabilis personis succedentibus wiecznymi czasy. Obligując też Consoientia teraz ks. Stan. Liswowica, a potem wszystkich jego succesori, aby w tym kościele szpitalnym co Niedziela i co Święto Oficium Divinum odprawiali ..."
Dokument ten wyznaczał jakie modlitwy za żywych
i zmarłych Tęczyńskich powinni odmawiać
przebywający w szpitalu, oraz nałożył na
prepozyta obowiązek odprawiania mszy w Niedziele
i święta w intencji rodu. Kopia
wizytacji z 1793 r. stwierdza, że w zamian za
ordynację ubodzy „co
dzień śpiewają w tym kościele za Fundatorów
godzinki o Najświętszej Maryi Pannie
Niepokalanego Poczęcia, w święto zaś przy
kościele farnym, po odprawionej jutrzni,
śpiewają w kruchcie Pieśń Świętego Wojciecha
Boga Rodzica”.

Najstarszą wzmianką o istnieniu szpitala przy kościele św. Anny jest zapis na jego rzecz z 1549 r., dokonany przez Marcina Skowieskiego herbu Rawa, krewniaka matki ówczesnego właściciela miasta - Andrzeja hrabiego Tęczyńskiego wojewody lubelskiego.
Szpital przy kościele św. Anny w Końskowoli wyznaczał granice tworzącego się przedmieścia północnego lokowanego w 1532 r. miasta Wola Konińska, skoro zapis z wizytacji biskupiej z 1603 informował o istnieniu ulicy Szpitalnej: „Ad nigressum Oppidi seu portam Septemtriam imxtu? viam vel placem dictam Spitalna” (na zakończeniu miasta, jego bramie północnej, znajduje się droga, czy też plac, zwany "Szpitalna").
W dniu 14 czerwca 1613 r. Gabriel hrabia Tęczyński, wnuk założyciela miasta, wydał akt, wpisany do księgi parafialnej, potwierdzający zasady funkcjonowania szpitala oraz nadający mu dziesięciny ze wsi Osińska Wola i łąkę leżącą za kościołem. Dokument ten odnosi się do szpitala jako funkcjonującego już od wielu lat.
Z Inwentarza księdza Lisowicza z 1629 roku dowiadujemy się, że żona Gabriela Tęczyńskiego - Barbara księżna Zbaraska - fundowała obiady dla podopiecznych szpitala. W latach 1617 – 1627 Końskowola należała do księcia Krzysztofa Zbaraskiego, który oprócz żywności przekazywał na potrzeby ubogich szpitalnych 200 złotych polskich rocznie.
Dnia 14 lipca 1629 roku wojewoda krakowski Jan
hrabia z Tenczyna dokonał zapisu,
zobowiązującego pisarzy prowentowych klucza
końskowolskiego do wydawania określonych
produktów żywnościowych dla ubogich szpitala.
Miała to być mąka żytnia, pszenna, jęczmienna,
krupy tatarczane, groch, masło, ser, słonina,
sól, oraz raz na kwartał beczka piwa.
Kościół św. Anny a styl renesansu lubelskiego
Kościół p.w. św. Anny w Końskowoli, dzięki temu,
że nie doświadczył w swej historii żadnych
gruntownych przebudów, przetrwał do czasów
obecnych jako zabytek bliski swemu pierwotnemu
wyglądowi. Występujący tu zespół cech
architektury charakterystyczny dla gotyku i
renesansu, wskazuje jednoznacznie na typ
lubelski. Do tych cech – występujących w
Końskowoli – zalicza się: bryła o smukłych
gotyckich proporcjach, jednonawowy plan,
półkoliście zakończone i węższe od nawy
prezbiterium, brak wieży w fasadzie, spadzisty
dach, tynkowane na zewnątrz i wewnątrz ściany z
ozdobnymi gzymsami i szkarpami, trójkątne
szczyty o bogatym i dekoracyjnym rozczłonkowaniu
– zdobione obeliskami, skupiona na kolebkowym
sklepieniu z lunetami dekoracja wewnętrzna w
postaci listew sztukateryjnych tworzących
geometryczne układy kompozycyjne, wysokie i
wąskie okna zamknięte półłukiem.
1% na odnowę kościoła św.
Anny
TODK "Fara Końskowolska"
KRS 0000220451
www.konskowola.eu